En güzel güne sayıca azlığımızdan dolayı biraz ümitsiz bir şekilde katılmıştık. Elimizde çok fazla birşey yoktu. Bir bez pankartta “Olmaya devlet cihanda…” sloganımız ve bir çember a pankartımızla 3 kişi olarak gittik. Çok sakindi alan herkes sohbet ediyordu ve davul-zurna eşliğinde halaylar ve oyunlar vardı. Bez pankart en baştan ilgileri toplamaya başlamıştı. Birçok kişi gelip soru soruyordu ama bazı grupların küçümser lafları ister istemez duyuluyordu. Sloganlarımızla yürüyüşe katıldık. Sloganlarda “Taksim’e selam, İsyana Devam” ve “İsyan Devrim Anarşi” en çok kullandıklarımızdı. Birçok konuda sesimizi duyurduk yürüyüş boyunca. Polis kontrol noktasında polisler çok uzun süren aramalarını da geçtikten sonra yola devam ettik. Bir gazeteci yanımıza gelip özellikle fotografımızı çekti. (Tabiki suratlar kapalıydı.) Yürüyüş boyunca arada yanımıza gelip destek olanlar, sohbet etmek isteyenler, pankartımızın resmini çekenler oldu. Hatta Eğitim-Sen ve DİSK kortejinde bizim muhabbetimizin döndüğünü oradan gelen arkadaşlar söyledi.
Alan girdiğimizde yaklaşık sayımız 10′du. Merkez alana girdiğimizde bir süre çimenlerde pankartımızı serip oturduk. Arada gelen, selam veren birçok kişi oldu. Sonra meydana kurulmuş sahneye çıkan “Mezopotamya Kültür Derneği”nden arkadaşların birçok dilden şarkılarıyla halaylara karıştık. Kısacası eğlenceli ve sakin bir gündü. İsyana ve anarşiye yakışır bir neşeyle bitirdik eylemi.
1 Yanıt, “Adana’da 1 Mayıs…”